Budanın çağdaşı ve buda gibi bir prens olan Jaina'nın bir adı da büyük kahraman anlamına gelen Mahaviradır. Babası bir soylu olan Jaina, babasının ölümünden sonra karısını ve çocuğunu terk ederek, rahip giysileri giymiş, saçından beş perçem koparmış, bir sene sonra ise giydiği giysileride çıkartarak, çırıl çıplak dolaşmaya başlamıştır.. Nehir kenarında bir sala ağacı altında derin düşüncelere dalan jaina, tam on iki sene tefekkürde kalmış. Sonunda olgunluğa erişmiş kişi ünvanına yükselmiştir. Tam otuz sene verdiği vaazlarla öğretisini yaymış, rahiplikle halkı birleştiren büyük bir cemaat kurmuştur. Ölümü bazı kaynaklara göre M.Ö. 527 son araştırmalara göre ise M.Ö. 447 veya 467'dir. Jaina öğretisinin hedefi, hinduların bütün dinsel sistemlerinde olduğu gibi, ruhun doğum ve ölüm çarkının sonsuz dönüşünden ve tekrarından kurtarmaktır. Bunun için şunların yapılmasını önerir ; Öldürmemek, çalmamak, yalan söylememek,iffetsiz yaşamamak, hırsla fazla mal sahibi olmamaya dikkat etmek. Bunları yapabilmek için sıkı bir disiplin güçlüklere sabır, benliğin öldürülmesi eğitim ve derin düşüncedir. Jainist rahipleri önceleri geziciydiler. Sonraları manastırlarda yaşamaya başladılar. Vakitlerini günde bir defa dilendikten sonra kutsal yazıları okumak, ruh ve bedenlerini terbiye ile geçirirler. Beyaz örtüler içerisinde, ikişer üçer kişilik gruplar halinde dolaşırlar. Erkek ve kadın rahipler, altı veya yirmi dört ay süren tecrübe devresinden sonra tarikata kabul edilirler. Başlarından koparılan beş perçem saç hariç, saçları tamamen usturayla kazınır, yerine kül serpilir, Jain rahipleri yürürken ellerindeki süpürge ile önlerini süpürürler. Çünkü herhangi bir canlıyı öldürmek bu dinin en büyük yasağıdır. Yerleri süpürerek küçük canlıların ezilmesini önlerler. Ağızlarındaki örtü bezleri, küçük böcekleri yutarak büyük günah işlemelerini önler. Dünyadaki bütün malları, dilenmek ve su içmek için kullandıkları çanakla, suyu süzmeye veya içerken kazara boğaza kaçabilecek böceklere mani olmaya yarayan tülbenttir. Jaina cemaatinin ruhani yönetimi, bu
rahiplerin ellerindedir. Hergün belirli ibadetleri yerine getirir, ibadet sırasında ilahiler söyler, tefekkür ve tövbede bulunurlar. Canlıları öldürmek büyük yasak olduğu için jainistler hayvani gıda yemezler, nebati gıdalarla beslenirler. Sarhoş edici içkilerde bunlar için yasaktır. Çünkü sarhoşluk veren şeylerde cadılar vardır. Rahiplerin ahlak görevleri şu on kuralda toplanır. Hoşgörü, fakirlik , adaletli olmak, ahlak temizliği, doğruluk, cömertlik, disiplin, çile çekme, perhiz ve temizlik, Jainizm dinindeki rahip ve rahibeler hayatları kolay bir hayat değildir. Özellikle perhiz çok önemlidir. Bir jainistin intihar etmesi yasaktır. Ama açlıktan ölebilir. Bu yüzden Hindistan'da yüzlerce insan bu şekilde ölmektedir ve bu kutsal bir ölümdür.
Ruslar, bugüne kadar, Büyük Petro'nun hükümdarlığı dönemini, ülke tarihi içinde devrimci bir çağ olarak kabul etmiştir. Otuz yıl boyunca Rusya, birçokları için Petro'nun olağanüstü dinamizmine borçlu oldukları yeni bir görünüm kazanmıştır. Genç hükümdar, çağdaşları tarafından, sarsılmaz bir irade, doymaz bir merak ve çok büyük bir enerji adamı olarak tanımlanmıştır. Canlı ve hızlı bir düşünce biçimine sahip olan Petro ülkesini , Avrupa'nın en büyük güçleri ile rekabete girecek modern bir devlet haline getirmiştir. Petro, tahta çıkar çıkmaz, Türkler'e karşı savaş açmıştır. Azak Kalesi'ni ele geçirmiş ama 1711'de Prut Nehri üzerinde Osmanlılar karşısında güç duruma düşmüş ve Azak'ı geri vermek zorunda kalmıştır. Ama Petro'nun hükümdarlığında, bu saldırılara, özellikle de XII. Karl'ın İsveç'ine karşı yöneltilen büyük Kuzey Savaşı eklenmiştir. 1709 yılında Poltava Zaferi'ni getiren Petro, kısa bir süre sonra, Baltık ve Finlandiya kıyılarının büyük bir bölümünün yöneticisi olmuştur. Bundan böyle Rusya, "Avrupa'ya açılan bir pencere" ye sahiptir ve kıtanın kuzeyindeki güçlü devlet olarak İsveç'in yerini aldı. Rusya'nın ani gelişimi, Batı devletlerinde endişe uyandırmış, ama Rusya'yı da büyük güç konumuna yükseltmiştir. Petro bu durumu, kendisini imparator ilan ederek somutlaştırmıştır. Reform programını uygulamaya koyduğunda, hükümdar çevresinde fazla destek bulamamıştır. Böylece, saray dışından çalışma arkadaşları aramıştır. İsviçreli François Lefort veya soylu olmayan Aleksandr Menşikov gibi, imparatorun en önemli danışmanlarından biri haline gelen yeni insanlar ortaya çıkmıştır. Modern Rus ordusunun ve donanmasının kurucusu olan Petro, aynı zamanda senato ve çalışanları, ya da devletin değişik bölümlerinin yönetilmesi için bakanlıklar düzenledi. Kırsal kesimin, köylülerin ve şehirlerin örgütlenmesindeki refpprmlar, Moskova'nın ülke toprakları üzerinde kontrolünü güçlendirdi. Petro'nun asıl övüncü, hükümdarlıktan bağımsız olarak, imparatorluk işlerinin başarı
Hindistan'daki Müslüman krallıklar örneğin; Delhi Sultanlığı- Hint-Türk İmparatorluğu kadar geniş topraklara yayılamamışlar, onun gibi bir politik güce sahip olamamışlardı. Babür'ün Panipat'ta 1526'da Delhi Sultanı İbrahim Lodi karşısında elde ettiği zafer ona Kuzey Hindistan'ın kapılarını açmıştı. Ama oğlu Hümayun (1530-1556) askeri başarısızlıklara, yenilgilere uğradı. Hatta, 1544 yılında kaçıp İran'a, şah'ın sarayına sığınmak, krallığını tekrar fethedip ele geçirebilmek için en elverişli zamanı, orada beklemek zorunda kaldı. Oğlu Ekber (1556-1605) on üç yaşında tahta çıktı ve Hindistan'ın en büyük hükümdarlarından biri oldu. İmparatorluğun sınırlarını genişletti, 1568-1592 yılları arasında hüküm sürdü, Malva'nın başkenti Çittor'u (bugünkü Racastan), Gucerat'ı, Bengal'i, Keşmir'i, Sind'i, Orissa'yı fethetti. Aydın ılımlı bir hükümdardı, yönetimde reformlar yaptı, Babürlü Hindistan'ın iyi ve güzelin benimsendiği, değişik dinlerin güzel bir uyum içinde bir arada yaşayabildiği parlak bir uygarlığa kavuşmasını sağladı. Hindular ile Müslümanların birbirlerine karşı anlayışlı olmalarını istediği için Brahma Hindistanı'nın büyük klasik eserlerini Farsçaya çevirtti.("Mahabharata" ve "Ramayana") İmparatorluğunda Müslüman olmayanlardan alınan ve halkın tepkisini çeken "Cizye" vergisini yürürlükten kaldırdı. İmparatorluğun resmi ve yönetim dili Farsçaydı, oysa Babürlüler Sünni Müslümanlardı. İran'da hüküm süren komşuları Safeviler gibi Şii değillerdi.Babürlüler Hindistan'ın kuzeyinde ılımlı bir İslam 'ın izlerini bıraktılar.
Çocukken babasını yitirdiğinde 3 yaşına gelmemişti; ona hükümdarlık sağlayan annesi üç yıl sonra öldü. Babasının güçlerini kısıtladığı Boyarlar öç aldılar, ona hiç saygıları yoktu. Rusyayı asıl yöneten onlardı. İvan, 16 yaşında gücünü göstermeye başladı: Kendini çar atadı, Hükümdarlığının ilk zamanlarında mutluydu. Anastassia Romanovna ile evlendi. Ama onun ölümünden sonra (1560), karakteri hırçınlaştı, herkesten ve özellikle de onun yok ettiği geleneksel imtiyazlarına yeniden kavuşmanın yollarını arayan soylulardan kuşkulanıyordu. Bu uyuşmazlıkta kazanmak için, çevresini, her şeyi ona borçlu olan ve ona körlemesine itaat eden hizmetçilerle kuşattı. Çar onlara, yürürlükteki yasaları "optichinina" hiçe sayarak topraklar dağıtıyordu ve idamların sayısı da git gide artıyordu. Bir öfke anında, büyük oğlunun ölümcül bir yara almasına neden oldu (1581) Çevresinde yarattığı teröre rağmen, Saint Basile-le-Fol